อย่าทำดีกับใครมากเกินไป เพราะสุดท้าย เราเองจะกลายเป็นคนไร้ค่า

อย่าทำดีกับใครมากเกินไป เพราะสุดท้าย เราเองจะกลายเป็นคนไร้ค่า

ในแต่ละวัน เราต้องเจอคนมากมาย ทั้งเพื่อนร่วมงาน เพื่อนที่โรงเรียน แต่เคยสังเกตไหมนะ ว่ ทำไมยิ่งเป็นคนดีถึงยิ่งโดนเอาเปรียบ ได้ยินคำว่า

ทำบุญกับคนไม่ขึ้นมาตั้งแต่เด็ก โตขึ้นถึงได้รู้ว่าโลกนี้มันก็เต็มไปด้วยคนที่ ทำบุญคนด้วยกันไม่ขึ้นทั้งนั้น

ทำดีแต่ยิ่งโดนคนมองข้าม ทำดีแต่สุดท้ายเขาก็ทำร้ ายเรา เอาเราไปนินทา ทำดีแต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้รักเรา แล้วเราจะเป็นคนดีกันไปทำไม

เราต้องร้ าย ต้องแรงถูกมั้ยถึงจะอยู่รอด ในสังคม ปัญห าแบบนี้บางทีก็ไม่ได้อยู่ที่ความดีหร อ ก อยู่ที่คนล้วนๆ และเราต้องเข้าใจว่า

1 ทำดีได้ แต่ต้องไม่ฆ่ าตัวเอง

อย่าเล วถึงขนาดฆ่ าคนอื่น แต่ก็อย่าดีจนฆ่ าตัวเอง ทำดีต้องอยู่บนพื้นฐานของความเป็นคนจริงๆ ของเราด้วย

ไม่ใช่เป็นความดี ความเสียสละที่เราจำมาจากเทพนิย าย หรือละคร เพราะในชีวิตจริง มันจะเป็นการเปิดทางให้เราโดนเอาเปรียบจากคนไม่ดี

คนดีไม่ใช่คนโ ง่ คนดีไม่จำเป็นต้องซื่อ หรือยอมโดนหล อ ก การทำดีของเราต้องไม่ทำให้ตัวเองเดือดร้อนนะ

2 ไม่เสมอไปว่า ทำดีกับใครแล้วจะได้รับสิ่งดีๆ กลับมา

ได้ยินมาเยอะว่า ความรัก ความไว้ใจ ไม่ใช่รางวัลตอบแทนของความดี เราอยากให้เขาแคร์เรา อยากให้เขาชอบเรา ไม่อย ากโดนเกลีຢด เราเลยทำดีใส่รัวๆ

เพราะถูกสอนมาว่า ทำดีต้องได้ดี แต่ทำดีได้ดี มันก็ไม่ต่างกับ 1 บวก 1 ต้องเท่า 2 ไง แล้วเราเอาสมการต ายตัวแบบนี้มาใช้กับคนได้เหรอ เราไม่สามารถบังคับใจใครให้คิด ให้รู้สึกยังไงกับเราได้เลยนะ

เพราะอย่างนั้น อย่าทำดีให้ใครดูเลย แต่ให้เราทำดี เพราะมันดี มันถูก และเพราะเรายังเป็นคนดี บางคนบ อ ก ว่า ทีพวกทำดีสร้างภาพ มันยังได้ดีเลย

ถ้าคิดจะเอาตัวเองไปเทียบกับคนกลุ่มนั้น ก็ไม่ต้องคิดถึงเรื่องความดีแล้ว เพราะเราก็รู้นี่ว่า ที่เขาทำมันไม่ใช่สิ่งที่ดี

3 โลกไม่ได้เหวี่ยงแต่คนดีๆ มาเจอเรา

เอาจริงๆ โลกมันก็เหวี่ยงเราไปเจอคนทุกประเภทนั่นแหละ ดีเกินร้อย เลวเกินล้านก็มี ดีกับเราวันนี้ พรุ่งนี้เลวใส่เราก็เยอะ

ในเมื่อเราเอาแน่เอานอนกับคนไม่ได้ ที่ต้องโฟกัสคือ เวลาจะทำดีกับใคร อย่าใช้แค่ใจ ให้ใช้สมองด้วย

เลื อ ก คนที่จะทำดีด้วยนิดนึง ดูให้ชัวร์ว่า ใครควรจะได้รับความดีจากเราไปแค่ไหน เราลิมิตได้ บางทีที่เราทำบุญคนไม่ขึ้น เพราะเราอาจเลื อ ก ทำไม่ถูกคนรึเปล่า

4 ปล่อยให้คนไม่ดี เป็นบทเรียนที่ดี

คนทุกคนผ่านเข้ามาในชีวิต เพื่อสอนอะไรบางอย่างกับเรา บางทีก็เรื่องความรัก บางทีก็เรื่องความไว้ใจ แล้วเราเองก็สอบตกบ้าง ผ่านบ้าง มันก็เป็นเรื่องธรรมดา

ปล่อยผ่านได้ ก็ปล่อยผ่านไปบ้าง ไม่ต้องเก็บเอาคนเล วทุกคน มาสะสมเป็นคอลเล็คชั่นไว้ในหัว มันรก หน้าที่ของเรา คือเรียนรู้และเติบโตจากคนที่เข้ามาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ดีกว่า

สุดท้าย อย่าทำดีให้พอ เพราะมันจะไม่มีทางพอ แต่ควรทำให้พอดี คือเป็นผู้ให้ และผู้รับที่พอดี

ขอบคุณที่มา verrysmilejung