ช่วงเวลาที่เราตกอับ มีกี่คนที่อยู่ข้างๆเรา

ช่วงเวลาที่เราตกอับ มีกี่คนที่อยู่ข้างๆเรา

ในบางทีของชีวิต การมีเพื่นอเยอะมันก็ดี แต่การมีเพื่นอที่ดี มันดีกว่าเยอะเลย นับเพื่อนให้นับตอนที่เรากำลังลำบาก กำลังตกต่ำ นั่นแหละคือเพื่อนแท้

คุณรู้จักคนเยอะมากไหม?

ถ้ารู้จักคนเยอะมาก คนที่ช่วยเหลือคุณ คนที่ยังเป็นเพื่อนที่อยู่เคียงข้างกันจะมีสักกี่คน

เวลาที่คุณตกอับ คุณคิดว่ายังจะมีคนที่อยากรู้จักคุณจริงๆ เหลืออยู่กี่คน

อย่าบอ กว่าคุณรู้จักคนมากมาย หากยังไม่เคยตกอับ

อย่าบอ กว่าคุณมีคนรักคุณมากมาย ในตอนที่ชีวิตของคุณนั้นสุขสบาย

เวลาที่คุณมีปัญหา ไม่แน่เสมอไปว่า เขาเหล่านั้นจะยื่นมือเข้ามาช่วย

เพื่อน จงเน้นที่คุณภาพอย่าเน้นที่ปริมาณ

เหมือนคุณขับรถบรรทุกมันฝรั่งไปมาเต็มลำรถ

มิสู้คุณค่าของ ไข่มุกราตรี หรือ เพชรงามในมือเพียงเม็ดเดียว

ฉันมีแอบเปิ้ลอยู่หนึ่งลูก จะแบ่งปันกันอย่างไร

แบ่งให้เธอครึ่งหนึ่ง นี่คือ น้ำใจจากมิตรสห า ย

ฉันไม่ได้กินสักคำให้เธอทั้งลูก นั่นคือ พ่อ และ แม่

ฉันกินหนึ่งคำที่เหลือให้เธอ นี่คือ ความรักของหนุ่มสาว

ฉันเก็บซ่อนไว้แล้วบอ กกับใครๆ ว่าหิวจังเลย มีอะไรให้กินไหม นี่คือ คนในสังคม

วันไหนชายหนุ่ม จน จึงรู้ว่าหญิงคนไหนรักคุณจริง

วันไหนหญิงสาว ไม่สวย จึงรู้ว่าชายคนไหนจะอยู่เคียงข้าง

วันไหนที่คุณทำอะไร น่าอับอาย จึงรู้ว่าใครจริงใจกับคุณ

เคียงข้าง ไม่ใช่เพราะคุณมีเงินฉันจึงตามติด

ถนอมรัก ษ า ไม่ใช่เพราะคุณสวย ผมจึงห่วงใยใส่ใจ

สิ่งที่หลงเหลือเมื่อเวลาผ่านไป ไม่ใช่ทรัพย์สินเงินทอง

ไม่ใช่รูปโฉมความงาม แต่เป็น “ความจริงใจ”

คืนผันวันผ่าน อาจไม่ผูกพัน ไม่ควรรู้จักแต่หน้า แต่ควรรู้ใจ

ที่มา silompostcom